صالحان (ماهی)

(پرده در سکوت بالا می‌رود. دورا و آننکوف بی‌حرکت روی صحنه‌اند. تقّه‌ای به در می‌خورد. آننکوف با حرکت دست و صورت دورا را، که ظاهرآ می‌خواهد حرفی بزند، دعوت به سکوت می‌کند. دو تقّهٔ دیگر)
آننکوف: خودشه! (از صحنه بیرون می‌رود. دورا، بی‌حرکت، منتظر است. آننکوف با استپان برمی‌گردد. از دوسو شانه‌های استپان را گرفته است) خودشه! استپان! برگشته!
دورا: (به‌طرف استپان می‌رود و دستش را در دست می‌گیرد) چه سعادتی! استپان!
استپان: سلام، دورا.
دورا: (نگاهش می‌کند) سه ساله.
استپان: اوهوم. سه سال. روزی که دستگیرم کردن داشتم می‌اومدم به شما ملحق بشم.
دورا: منتظرت بودیم. دیر و دیرتر می‌شد و من قلبم تند و تندتر می‌زد. دیگه جرئت نداشتیم حتی به همدیگه نیگا کنیم.
آننکوف: مجبور شدیم دوباره آپارتمانمون رو عوض کنیم.