آیدا:درخت و خنجر و خاطره (مروارید)

از دست‏های گرم تو کودکانِ توأمانِ آغوشِ خویش سخن‏ها می‏‌توانم گفت غم نان اگر بگذارد. نغمه در نغمه در افکنده ای مسیحِ مادر، ای خورشید! از مهربانی بی‏دریغِ جانت با چنگِ تمامی ناپذیرِ تو سرودها می‏‌توانم کرد غم نان اگر بگذارد.